20 jaar Dwagulu Dekkente

20 jaar Dwagulu Dekkente, dat mag gevierd worden!

Zo dachten wij er ongeveer anderhalf jaar geleden over... en vorig weekend nog steeds. Bij de voorbereidingen was er een brainstorm met nieuwe en oude Dwagulezen, waren er meerdere vergaderingen, het ene idee al wat haalbaarder dan het andere, maar we bleven een ambitieus plan aanhouden.

Van 5 november tot 11 november waren de vertegenwoordigers van elke partnerorganisatie thuis in Sint-Niklaas. Judith, Ousmane, Brise, Harouna en Blaise verbleven in gastgezinnen en zouden samen met onze voorzitter Jonas, Jeroen en Antoinette de vaste équipe vormen voor een week doordenken, doorpraten en werken aan het versterken van de samenwerking. Vrijdag maakten zij de balans op en konden we gaan denken een het echte feest...

Zaterdag in de vroege ochtend, of toch vroeg genoeg na een week vergaderen, stonden we met een fijne bende helpende handen aan het OLVP om van de school een heuse feestlocatie te maken. Nadenken waar de glazen best staan, "waar zetten we de muziekinstallatie", "hoe zetten we de tentoonstelling op", "waar is de plakband" en "hoe werkt de beamer?". De mensen van Oxfam installeerden hun chocolade-workshop, Menno kwam aan met een camionette vol djembés, Fair Trade gemeente zette alles klaar voor een quiz en Inge zag dat het goed kwam bij het Afrikaans dansen. Achter de bar bewaakten de vrijwilligers van de wereldwinkel de orde van de dag: koffie of een pintje... U wordt bediend. Een groepje enthousiastelingen zien Afrikaans dansen, Blaise die op het ritme van de djembés aan het dansen gaat, een aantal nieuwsgierigen bij de info en jongeren van het lopende en voorbije traject terugzien... Heerlijk genieten noemen ze dat. 17u naderde... De stress bij onze voorzitter ook... We zetten een strak tijdsschema op voor de sprekers, wat voor een half uurtje plechtig moment moest doorgaan, werd een goed uur geboeid luisteren naar hoe Dwagulu veranderde naar Dwagulu Dekkente en wie hieraan heeft meegewerkt, de pioniers. Een verslag en dankwoorden over de voorbije week konden niet ontbreken, de partners die aan het woord kwamen, de schepen en de burgemeester die meer wisten te vertellen over Fair Trade gemeente en stedenbanden en tot slot de opening van de receptie en de fototentoonstelling.

Van elke groep die ooit op inleefreis ging, al dan niet met een terugkomreis, vroegen we de voorbije maanden foto's, dagboekfragmenten en anekdotes. Roel Alenus (BF17) maakte hier een schitterend geheel van (en dan drukken we dit nog bescheiden uit). Een kleine 150 mensen die geboeid en vol nostalgie verhalen beginnen vertellen over hun reis... mooi!

Een hongertje kwam toch langs, een Syrische maaltijd? Wat moeten we ons daarbij voorstellen? Joud en zijn ouders zorgden voor een goed gevuld bordje. Heerlijk en weer een ervaring rijker. Alsof het eten dan nog niet gezellig genoeg was, waren ook Shikna and the Mad Men op post. Topband! Tijd om een danske te placeren dachten we, en we verhuisden en de bar naar de andere kant, waar met volle overgave de tonen van dj Nand de Klerck gevolgd werden. Tussendoor een babbeltje, reüniemomentje, luchtig of serieus gesprek? Geen probleem, de bar bleef open.

Moe maar uiterst voldaan sloten we de deuren achter ons en kijken we terug op een meer dan geslaagd feest. Anderhalf jaar geleden hadden we kunnen dromen van... Nu zijn we enorm dankbaar voor dit geweldige feest met inhoud en amusement. Wat een feest!