Een terugblik naar de ongelooflijke tijd in Senegal

Wat een reis. Wat een herinneringen. Er is gekotst geweest, gehuild, gelachen maar het allerbelangrijkste: we hebben ons enorm goed gehad. Dit was dé reis van ons leven…

Het startte al op de luchthaven. Kriebels namen mijn buik over, ik kon niet helder meer denken. Ik was bang maar tegelijk ook nieuwsgierig. We wisten niet wat ons ging overkomen. Na onze eerste landing in Dakar stegen we al snel op richting Banjul. Door de raampjes van het vliegtuig zagen we al een klein voorproefje van het landschap, het leek veelbelovend. 

Na een 6 uur durende vlucht stapten we af. We werden meegenomen met een busje naar de paspoortcontrole. Vingerafdrukken, onze ogen die gelezen werden,… Het was echt wel een hele ervaring. We hadden onze zweetdruppels niet meer onder controle, het was echt mega warm! 

Nadat iedereen zijn valiezen had werden we al opgewacht in de hal door mensen van het Rode Kruis. In een leuk busje, lekker opgepropt, zongen we samen liedjes. Van het volkslied van Gambia en België tot ‘Ik heb de zon zien zakken in de zee’. Ze hebben nogal gelachen met onze Belgische liedjes. We kwamen aan op onze slaapplaats en werden meteen verrast door de jongeren uit Gambia waarbij we even zouden verblijven. Ze dansten erop los. 

De tweede dag in Banjul was wederom zeer warm. Op één of andere manier lukt het niet mijn zweetproductie onder controle te houden. We bezochten leuke marktjes in het centrum en daarna reden we door naar de zee. Het was een prachtig stand waar we natuurlijk  moesten zwemmen. Wel oppassen voor zeewier en voor Sarika want dan ontstaat er namelijk een zeewiergevecht. In de avond mochten we het kampvuur aansteken. Het was een machtig beeld. De jongeren waren zo open en vriendelijk. Ik zal éjatou en Alasan niet snel vergeten. 

(Ondertussen in Senegal: Toubab! Toubab!)

Ondertussen zijn we al dag vijf. We zijn ondertussen in Toubacouta. Vandaag hebben we mogen meewerken op het land. Het was echt heel vermoeiend maar zeker de moeite waard als je weet dat de jongeren van daar dit wekelijks moeten doen. 

Hier een paar leuke feitjes van de dag:

Slapen in het eerste gastgezin was de max! Mijn corri was een geweldige gastvrouw. We hadden na een paar dagen echt een hechte band. Ookal spraken we allebei Frans met haar op (heel veel haar trouwens) , toch lukte het altijd om te zeggen wat we wouden. Het waren mooie dagen samen, ik wou dat ik ze terug kon herbeleven. Ik denk nog veel aan jou, liefste Mariama. 

Op 9 juli was het de familiedag. We zijn met alle corri’s gaan zwemmen. Het leuke was dat we gingen zwemmen in een hotel van een Belgische uitbater. Dit was echt geweldig, eindelijk nog eens Nederlands spreken met iemand die ons verstaat!

Naast geweldige mensen en een mooie cultuur heeft Senegal ook veel mooie natuur te bieden. We zijn gaan varen in een bootje langs de mangroves. We zijn gaan klauteren in bomen op het schelpeneiland en zijn op ontdekking gegaan op een eilandje in het water. Het was zo mooi! Ik vind geen woorden om dit te beschrijven. 

Aangekomen in Tambacounda: wat een hitte. Jongens toch, ik smelt bijna. Maar zoals in Touba zijn de jongeren hier zeer sociaal. We voelden ons direct thuis. 

Ondertussen een liedje dat we aangeleerd kregen door de Senegalese jongeren: 

O lé lé lé lé! 

(Herhaal: O lé lé lé lé!)

Mangarra mangarra

(Herhaal: mangarra mangarra)

Mangarra pouka

(Herhaal: Mangarra Pouka)

Pouka lèka 

(Herhaal: Pouka lèka)

Ananina

(Herhaal: ananina)

Salinanina 

(Herhaal: salinanina)

Het was echt geweldig. Ondanks de paar zieken (Sorry aan onze fantastische medische begeleiders  voor de vele diarree en constipaties) , hebben we een geweldige reis gehad. Het is en blijft een vriendengroep voor de rest van ons leven. We hebben van alle momenten genoten. We hebben bijgeleerd over ecologische landbouw, cultuur overschrijdende vriendschappen zijn ontstaan en het afscheid was an ook heel triest. Gelukkig zien we een paar Senegalese jongeren deze vakantie terug want het gemis is zo ontzettend groot!

Velen van ons hebben zichzelf gevonden. We zijn allemaal open gebloeid tot de mensen die wij nu zijn. Bedankt Dwagulu om ons deze ervaring te bieden.