Terugblik op voorbereidingsreis in Senegal en Gambia

Uitkijken naar de zomer... een inleefreis, een terugkomreis, Gambiaanse en Senegalese vrienden terugzien en leren kennen... Het is krokusvakantie, tijd om erin te vliegen. Onze delegatie: Jonas, Sophie en Isabel.

Hoewel vliegen... sterke wind in Brussel. Personen kunnen vertrekken maar of we onze bagage meekrijgen is nog maar de vraag. Hier hebben we onze eerste déjà-vu reeds. Het blijft een vraagteken als we instappen op dat vliegtuig van Brussels Airlines... toch Brussels? Op het vliegtuig zelf wordt er meer duidelijk. De bagage mag mee en het vliegtuig moest gewoon nog geschilderd worden. Wat heeft een mens meer nodig om met een gerust gevoel naar Banjul (Gambia) te vliegen?


Aankomen en een blij weerzien met Ejatou. Deze keer niet in Rode Kruis outfit maar wel met een stralende lach en even enthousiast om ons te ontvangen als vorige zomer. Onze thuisbasis werd Serekunda, waar het hoofdkantoor van het Rode Kruis Gambia is gelegen en onze vergaderingen, etentjes, bezoekjes aan de markt en de plaats waar we vorig jaar verbleven: Kanifing.

We leerden verschillende mensen kennen van het Rode Kruis. van de grote baas tot de financieel verantwoordelijke tot degene die de vrijwilligers begeleidt, tot de werkmannen van het ziekenhuis dat ze nog aan het bouwen waren.

  

Even praktisch doen: geld wisselen en naar de markt gaan. Zoals altijd weer even wennen aan een drukkere markt dan tegenwoordig in de standaard supermarkt bij ons. Onderhandelen, afdingen, vergelijken en genieten van alle prachtige kleuren.

Vergaderen deden we 's avonds. Vergaderen? In Gambia? Ja hoor. Vorige zomer waren we met de groep inleefreizigers eerder toevallig in Serekunda terechtgekomen. De mensen van het Rode Kruis zorgden ervoor dat de groep de kans kreeg om te acclimatiseren, al eens te proeven van de rijke West-Afrikaanse cultuur, te dansen, te eten,... Het werd toen al snel duidelijk dat er meer inzat dan dit eenmalig bezoekje. Dus een van de doelen van deze voorbereidingsreis was dan ook om af te tasten of we een verdere samenwerking met de mensen en organisatie van het Rode Kruis kunnen aangaan. Vergaderen dus.

Om op ons gemak een verslag te maken van zo een vergadering hebben we het nuttige en het aangename mooi kunnen koppelen in Banjul zelf. We gingen even op bezoek bij Céline die met haar leerlingen daar toevallig was. Een beetje rondwandelen en dan genieten van een koffietje of cola aan het strand. De boog moet toch ook niet altijd gespannen staan.

Na Gambia vertrokken we richting Tambacounda (Senegal). Tijdens de inleefreis deden we dit via Kaolack... Deze keer deden we het op de Gambiaanse manier. Heel vroeg opstaan, hopen dat we nog net de bus konden opstappen, dat lukte... gelukkig! Een 7 uur later kwamen we aan de andere kant van Gambia aan, stapten we over op de taxi, de grens over (waar letterlijk wij de enigen waren die daar de grens overstaken), kennis maken met een 7-place om dan in de latere avond aan te komen in Tambacounda. Boubacar kwam ons ophalen om ons naar ons logement te loodsen. Wat een vermoeiende dag! Het enige wat we deden was ons laten rijden. 

In Senegal stonden de voorbereiding voor de inleefreis in Juli, de terugkomreis in Augustus en een opvolging van de vorige zomer op het programma. Stevige brok, maar uiterst interessant en leerzaam. Overschakeling van Engels naar Frans spreken. Planning opstellen en merken dat de goesting om weer op inleefreis te gaan alleen maar groter aan het worden is.




Bij Boubacar thuis deden we een evaluatie-opvolging met de nieuwe begeleidersploeg, jongeren die vorige zomer naar België kwamen, jongeren die ons ontvingen vorige zomer en nieuwe jongeren. Deze avond was heerlijk en heel leerrijk. Fijn weerzien, leuke verhalen, en 'vous nous manquez'. We vertrokken naar huis met tips, vragen en aanbevelingen van de Senegalese jongeren... Ja hoor, nog meer goesting in de zomer!


De tweede dag in Tambacounda kwam ook Judit van AJE erbij zodat we ook het Protocole d'Accord konden tekenen. Daarvoor is monsieur le président er toch bij!




Op naar Toubacouta! Ditmaal in de luxe van de auto van Judith. Wat een verschil! De appreciatie voor een beetje ruimte in een auto groeide weer. Aankomen in de boerderij waar we vorige zomer verbleven voelde ook als thuiskomen. De heerlijke rust, de sfeer en weer een aantal mensen terugzien waren heel fijn. Er is veel gebeurd de laatste maanden. Een zonnepomp die aan de waterput werd aangesloten, de bouw van verschillende gebouwen, de planten,... Mooi om deze evolutie te kunnen zien.

  

Ook hier maakten we een programma en discussieerden we erover de budgetten. We bezochten ook de plaatselijke radio. Door deze radio kwam indertijd AJE ook in Toubacouta terecht. De super interessante Moussa, wees ons de weg in de werking van de radio. Wat ze vooral doen, is informeren over bijvoorbeeld landbouw, bewustmaking rond mondiale thema's en nieuws, sensibilisering om meisjes ook meer naar school te laten gaan,... De impact van deze radio kan wel tellen. Ze werken met vrijwilligers en zijn politiek volledig onafhankelijk. Vragen konden we niet te veel stellen, een bezoekje van de jongeren aan het radiostation leek ons dan ook evident.

Het einde van ons bezoek kwam dichterbij. Ejatou kwam ons ophalen in Toubacouta. We zouden samen de boot nemen om terug naar Serekunda te gaan om nog heel even (in de rapte) afscheid te kunnen nemen. 'In de rapte', dat is het lot tarten. We misten onze boot, en nog eens en toen werd het bijna nipt om nog op tijd te zijn voor onze vlucht. Maar onderschat het organisatietalent van Ejatou en haar vrienden niet. Na nog een korte ceremonie met een hoop leuke cadeautjes reden we richting luchthaven. Snel inchecken, nog vlug iets eten en dan een nachtje vliegen.

Maandag 1 maart... in de vroege ochtend zetten we weer voet op Belgische bodem. Vol van inspiratie, goesting in de zomer, eentje vol uitwisseling... Ooit zei iemand 'het kan verkeren'...

We laten ons hooft niet hangen! Niet omdat alles er wat anders zal uitzien deze zomer dat deze trip zijn waarde zou verliezen. Er is ook nog steeds 2021, en mat al onze creativiteit geven we er deze zomer ook een lap op!